Bezit & behoren in het Turks

Kernwoorden

we

biz

pronoun

Bekijk vertaalpagina

us

bizi

pronoun

Bekijk vertaalpagina

my

benim

determiner

Bekijk vertaalpagina

your

senin

determiner

Bekijk vertaalpagina

our

bizim

determiner

Bekijk vertaalpagina

whose

kimin

determiner

Bekijk vertaalpagina

Verhaal

Bizim Battaniyemiz

1. Akşam, oturma odasında küçük bir oyun ister Mehmet.

   's Avonds wil Mehmet in de woonkamer een klein spel spelen.

2. Anne gülümser ve renkli kelime kartları çıkarır: my, your, our, we, us, ve whose.

   Moeder glimlacht en haalt gekleurde woordkaartjes tevoorschijn: my, your, our, we, us en whose.

3. “Eşyalarımızı tanıyalım,” der Anne, ve herkes yakına gelir.

   “Laten we onze spullen bekijken,” zegt moeder, en iedereen komt dichterbij.

4. Masada bir kırmızı kitap var.

   Op tafel ligt een rood boek.

5. Mehmet kitabı tutar ve “Bu benim kitabım,” der; Anne my kartını yanına koyar.

   Mehmet houdt het boek vast en zegt: 'Dit is mijn boek.' Anne legt haar kaart erbij.

6. Elif mavi fincanını kaldırır, Anne gülerek “Bu senin fincanın,” der ve your kartını fincanın önüne koyar.

   Elif tilt haar blauwe kopje op, haar moeder lacht en zegt: 'Dit is jouw kopje' en legt jouw kaart voor het kopje.

7. Sonra yerde büyük, yumuşak bir battaniye bulurlar, ama “Bu kimin?” diye sorar Mehmet.

   Daarna vinden ze op de grond een grote zachte deken, maar Mehmet vraagt: "Van wie is dit?"

8. “Benim mi, senin mi?” diye düşünürler, ve kısa bir sessizlik olur.

   “Van mij of van jou?” denken ze, en er valt een korte stilte.

9. Anne gülümser ve “Bu hepimizin, bu bizim aile battaniyemiz,” der; our kartını battaniyeye koyar.

   Moeder glimlacht en zegt: "Dit is van ons allemaal, dit is onze familiedeken," en legt de kaart 'our' op de deken.

10. Biz battaniyenin altında sıkıca sarılırız.

    We kruipen dicht tegen elkaar aan onder de deken.

11. Mehmet aile fotoğrafına bakar ve we kartını fotoğrafın altına koyar.

    Mehmet kijkt naar de familiefoto en legt zijn kaart onder de foto.

12. Anne kollarını açar, “Anne bizi kucaklar,” der Mehmet gülerek, ve herkes hafifçe uykuya dalar.

    Mama spreidt haar armen, 'Mama omhelst ons', zegt Mehmet lachend, en iedereen valt zachtjes in slaap.