Benim adım Ali.
Nederlands: Mijn naam is Ali.
- Taal
- Turks
- Niveau
- A2
- Eenheid
- Nesneler ve sahiplik
- Oefentypen
- 0
Wat dit grammaticapunt behandelt
In het Turks zijn 'sahiplik yapıları' structuren om bezit aan te geven, zoals 'mijn boek' of 'haar huis'. In het Turks gebruik je speciale uitgangen aan het zelfstandig naamwoord om de bezitter aan te geven.
Wanneer je het gebruikt
Gebruik deze vormen in het Turks om aan te geven van wie iets is, bijvoorbeeld familieleden, voorwerpen, of lichaamsdelen.
Belangrijke vormen
- benim + zelfstandig naamwoord + -im/-ım/-um/-üm (mijn)
- senin + zelfstandig naamwoord + -in/-ın/-un/-ün (jouw)
- onun + zelfstandig naamwoord + -i/-ı/-u/-ü (zijn/haar)
- bizim + zelfstandig naamwoord + -imiz/-ımız/-umuz/-ümüz (ons/onze)
- sizin + zelfstandig naamwoord + -iniz/-ınız/-unuz/-ünüz (jullie/uw)
- onların + zelfstandig naamwoord + -i/-ı/-u/-ü (hun)
Voorbeelden
Senin kalemin nerede?
Nederlands: Waar is jouw pen?
Onun arabası çok büyük.
Nederlands: Haar/zijn auto is heel groot.
Bizim evimiz Ankara’da.
Nederlands: Ons huis is in Ankara.
Onların köpeği siyah.
Nederlands: Hun hond is zwart.
Tips
- Voeg altijd de juiste uitgang toe aan het zelfstandig naamwoord, afhankelijk van de bezitter.
- Let op klinkerharmonie: de uitgang verandert afhankelijk van de laatste klinker van het woord.
- In gesproken Turks wordt het voornaamwoord (benim, senin, enz.) soms weggelaten als het duidelijk is van wie iets is.
Uitzonderingen en randgevallen
- Bij meervoud voeg je eerst het meervoud toe, daarna de bezitsuitgang: 'kitaplarım' (mijn boeken).
- Sommige woorden zijn onregelmatig, zoals 'anne' (moeder), dat wordt 'annem' (mijn moeder), niet 'anneim'.