Ben öğrenciyim.
Nederlands: Ik ben student.
In het Turks zijn 'zamirler' voornaamwoorden. Ze vervangen zelfstandige naamwoorden om herhaling te voorkomen en zinnen duidelijker te maken.
Gebruik voornaamwoorden in het Turks om naar mensen of dingen te verwijzen zonder steeds hun naam te noemen. Ze worden gebruikt als onderwerp (ik, jij, hij/zij/het, enz.), om iets aan te wijzen (dit, dat), of om vragen te stellen (wie, wat).
Ben öğrenciyim.
Nederlands: Ik ben student.
O kitap yeni.
Nederlands: Dat boek is nieuw.
Biz parkta oynuyoruz.
Nederlands: Wij spelen in het park.
Bu senin kalemin mi?
Nederlands: Is dit jouw pen?
Kim geliyor?
Nederlands: Wie komt er?