Ben öğrenciyim.
Nederlands: Ik ben student.
In het Turks zijn 'zamirler' voornaamwoorden. Ze vervangen zelfstandige naamwoorden om herhaling te voorkomen.
Gebruik voornaamwoorden in het Turks om over mensen of dingen te praten zonder steeds de naam te herhalen. Ze staan vaak aan het begin van de zin als onderwerp.
Ben öğrenciyim.
Nederlands: Ik ben student.
Sen öğretmensin.
Nederlands: Jij bent leraar/lerares.
O evde.
Nederlands: Hij/Zij/Het is thuis.
Biz mutluyuz.
Nederlands: Wij zijn gelukkig.
Onlar parkta.
Nederlands: Zij zijn in het park.